Aspectus Planetarum

Quid sunt aspectus astrologici?

Aspectus astrologici sunt anguli qui inter duos planetas in genitura formantur, e Terra uisi. Cum duo corpora cælestia interuallo angulari certo —0°, 60°, 90°, 120°, 150° uel 180°— separantur, dicimus eos in aspectu esse. Quisque angulus aliam relationis qualitatem producit: alii uniunt et harmoniam afferunt, alii tendunt et confligunt, alii continuum aptamentum postulant. Genitura, procul ab eo ut sit tabula statica planetorum in signis collocatorum, est ante omnia rete aspectuum quod eam uiuam facit.

Ut aspectus actiuus habeatur, uera distantia inter duos planetas non debet cum angulo exacto congruere. Exstat tolerantiæ margo qui orbis uocatur: si Sol 88° a Marte abest, nihilominus de quadrato (90°) intra orbem 2° loquimur. Uis aspectus decrescit quanto magis ab angulo exacto recedimus, sed eius natura manet. Quanto strictior est orbis, tanto potentius et clarius in biographia personæ se manifestat.

Aspectus in maiores et minores diuiduntur. Maiores —coniunctio, sextilis, quadratum, trigonum, oppositio et, secundum traditionem, quincunx— sunt qui personalitatem struunt et axes principales fati marcant. Minores —semisextilis, semiquadratum, sesquiquadratum, quincunx minor— subtilias notas et aptamina subtilia afferunt, sed raro genituram definiunt. Quapropter in hac guida super sex maioribus nos morabimur, illis scilicet qui uere referunt cum genitura legitur.

Alia distinctio fundamentalis aspectus harmonicos (trigonum et sextilem) a aspectibus tensis (quadratum et oppositionem) separat. Harmonici zonas fluxus, ingenii innati et facilitatis marcant; tensi zonas conflictus interni, prouocations et incrementi. Coniunctio et quincunx neutri habentur: eorum effectus prorsus a natura planetarum interesset. Genitura cum solis harmonicis aspectibus commoda sed stagnans esset; cum solis tensis, defatigans sed heroica. Uita realis, ut semper, in æquilibrio posita est.